شعر

                  *برتر از پرواز*

دریچه باز قفس بر تازگی باغ ها سرانگیز است.

اما،بال از جنبش رسته است.

وسوسه چمن ها بیهوده است.

میان پرده و پرواز،فراموشی بال و پر است.

در چشم پرنده قطره بینایی است:

ساقه به بالا می رود.میوه فرومی افتد.دگرگونی

غمناک است.

نور،آلودگی است.نوسان،آلودگی است.رفتن،آلودگی.

پرنده در خواب بال و پرش تنها مانده است.

چشمانش پرتو میوه ها را می راند.

سرودش بر زیر و بم شاخه ها پیشی گرفته است.

سرشاری اش قفس را می لرزاند.

نسیم،هوا را می شکند:دریچه قفس بی تاب است.

 

سهراب سپهری

******************************************

منبع:سهراب سپهری،مجموعه سروده ها

انتشارات شادان

کتاب سوم:آوار آفتاب

 

 

/ 0 نظر / 3 بازدید