سهراب سپهری

                       از سبز به سبز

پشت کاجستان،برف

برف،یک دسته کلاغ

جاده یعنی غربت

با،آواز،مسافر،و کمی میل به خواب

شاخ پیچک،و رسیدن،و حیاط.

من،و دلتنگ،و این شیشه خیس.

می نویسم،و فضا.

می نویسم،و دو دیوار،و چندین گنجشک.

یک نفر دلتنگ است.

یک نفر می بافد.

یک نفر می شمرد.

یک نفر می خواند.

                               زندگی یعنی:یک سار پرید.

                               از چه دلتنگ شدی؟

               دلخوشی ها کم نیست:مثلا این خورشید،

                                 کودک پس فردا،

                                   کفتر آن هفته.

یک نفر دیشب مرد

و هنوز،نان گندم خوب است.

و هنوز،آب می ریزد پایین،اسب ها می نوشند.

                                                                

قطره ها در جریان،

برف دردوش سکوت

و زمان روی ستون فقرات گل یاس

کتاب هفتم:حجم سبز،نشر شادان

/ 0 نظر / 7 بازدید